برکشتن ما بی گنهی دست گشاده

ای برده غمت تاب ز دل خواب ز دیده

پیوند دل و دیده به یکبار بریده

ازکلبه ما بی سببی پای کشیده

ما را چه گناهست اگر زلف تو دامی

گسترده کز آن آهوی چشم تو رمیده