گسترده کز آن آهوی چشم تو رمیده

برکشتن ما بی گنهی دست گشاده

ازکلبه ما بی سببی پای کشیده

ما را چه گناهست اگر زلف تو دامی

از دیدن ما پاک نظر دوخته هرچند

از دیده ما جز نظر پاک ندیده

در هجر تو اشکم ز شکاف مژه پیداست