در هجر تو اشکم ز شکاف مژه پیداست

گسترده کز آن آهوی چشم تو رمیده

از دیدن ما پاک نظر دوخته هرچند

از دیده ما جز نظر پاک ندیده

چون طفل یتیمی که سیه جامه دریده

دارم عجب از تیر نگاه تو که پیکانش

از قلب گذشتست و به قاف نرسیده