چون طفل یتیمی که سیه جامه دریده

از دیدن ما پاک نظر دوخته هرچند

از دیده ما جز نظر پاک ندیده

در هجر تو اشکم ز شکاف مژه پیداست

دارم عجب از تیر نگاه تو که پیکانش

از قلب گذشتست و به قاف نرسیده

جز من که ز اندیشه لعلت مزم انگشت