از دیده ما جز نظر پاک ندیده

ما را چه گناهست اگر زلف تو دامی

گسترده کز آن آهوی چشم تو رمیده

از دیدن ما پاک نظر دوخته هرچند

در هجر تو اشکم ز شکاف مژه پیداست

چون طفل یتیمی که سیه جامه دریده

دارم عجب از تیر نگاه تو که پیکانش