کش از مژه در پای تو صد خار خلیده

خالت مگسی هست که هردم پی صیدش

زلف تو چو جولاهه بر او تار تنیده

گر مردم چشمم شده خون عجبی نیست

جانا ز غم خال تو قاآنی بیدل

ای بس که ملامت ز عم و خال کشیده

جنس هنرش راکه به یک جو نخردکس