زلف تو چو جولاهه بر او تار تنیده

گر طفل سرشکم نبود ناخلف از چیست

کز خانه برون می کندش مردم دیده

خالت مگسی هست که هردم پی صیدش

گر مردم چشمم شده خون عجبی نیست

کش از مژه در پای تو صد خار خلیده

جانا ز غم خال تو قاآنی بیدل