خالت مگسی هست که هردم پی صیدش

از ابر منت رنگ ز خورشید پریده

گر طفل سرشکم نبود ناخلف از چیست

کز خانه برون می کندش مردم دیده

زلف تو چو جولاهه بر او تار تنیده

گر مردم چشمم شده خون عجبی نیست

کش از مژه در پای تو صد خار خلیده