چون تو ماهی را چه غم م ر چون منی بیند به روی

عنبرت باید بزن دستی به زلف مشک سای

عیش را در گرد خواهی برفشان گرد از کله

رنج را در بند خواهی برگشا بند از قبای

چون تو شاهی را چه باک ار چون منی باشد گدای

در حدیث دوست قاآنی زبان نامحرمست

دوست را خواهی چو مغز ازپوست بی حجت برآی