دوست را خواهی چو مغز ازپوست بی حجت برآی

چون تو ماهی را چه غم م ر چون منی بیند به روی

چون تو شاهی را چه باک ار چون منی باشد گدای

در حدیث دوست قاآنی زبان نامحرمست