زان آب که از شعله او برق فروغی

با بخشش بحر دل او بحر حبابی

ای ساقی مجلس زیرم جام شرابی

لب تشنه دل سوخته را جرعه آبی

زان آب که از تابش او صاعقه تابی

زان آب که خود آتش سردست ولیکن

در ملک جهان نیست از آن گرم تر آبی