زان آب که از تابش او صاعقه تابی

ای ساقی مجلس زیرم جام شرابی

لب تشنه دل سوخته را جرعه آبی

زان آب که از شعله او برق فروغی

زان آب که خود آتش سردست ولیکن

در ملک جهان نیست از آن گرم تر آبی

زان آب که آید به پیش روح چو آدم