گردون نکند جز به ابوالسیف خطابی

آبی که چو آقانی اگر نوش کندکس

یابد ز پی مدح ملک فکر مصابی

دارای جوانبخت حسن شاه که او را

آن خسرو عادل که به جز کاخ ستم نیست

ز آبادی عدلش به جهان جای خرابی

رمحش بود آن افعی پیچان که بنابش