ز آبادی عدلش به جهان جای خرابی

دارای جوانبخت حسن شاه که او را

گردون نکند جز به ابوالسیف خطابی

آن خسرو عادل که به جز کاخ ستم نیست

رمحش بود آن افعی پیچان که بنابش

از خون بداندیش بود سرخ لعابی

بختش بود آن شاخ برومندکه طوبی