بختش بود آن شاخ برومندکه طوبی

ز آبادی عدلش به جهان جای خرابی

رمحش بود آن افعی پیچان که بنابش

از خون بداندیش بود سرخ لعابی

در نسبت او خردتر از برگ سدابی

در خدمتش آنان که سر از پای شناسند

در دیده ارباب عقول اند دوابی