بدخواه تو گر مانده سلامت عجبی نیست

بر قامت اقبال تو کوتاه ثیابی

جستند و ندیدند حوادث پی ملجا

چون درگه انصاف تو فرخنده مآبی

اندر خور بادافره او نیست عقابی

تا نیز رخ حادثه در خواب نبیند

هرگز نرود دیده بخت تو به خوابی