آفتابش خواندمی بی گفتگو گر آفتاب

سرو اگر بودی کمانکش ماه خفتان داشتی

قد او سروست و مویش مشک و رویش ماه اگر

سرو مار و مشک چین و ماه مژگان داشتی

از زنخدان گوی مشکین زلف چوگان داشتی

پرنیان بودی به نرمی پیکرش گر پرنیان

با همه نرمی دلی چون سخت سندان داشتی