ور به دامان ولای او زدی ابلیس چنگ

از زبونی عرش را با فرش یکسان داشتی

گر نبودی روز هیجا پای عفوش در میان

ضرب بازویش خلل در چار ارکان داشتی

از عطای کردگار امید غفران داشتی

یوسف ار بر رشته مهرش نجستی اعتصام

کی خلاصی از مضیق چاه و زندان داشتی