گر نبودی روز هیجا پای عفوش در میان

چون تو در دل هر که مهر شیر یزدان داشتی

حیدر صفدر که گر با عرش می رفتی به خشم

از زبونی عرش را با فرش یکسان داشتی

ضرب بازویش خلل در چار ارکان داشتی

ور به دامان ولای او زدی ابلیس چنگ

از عطای کردگار امید غفران داشتی