کس از هندو شود ایمن که بسپارد بدو گوهر

چه صباغی که گاه از ارغوانم زعفران کردی

نگفتم زلف تو دزدست ازکیدش مباش ایمن

ازو غافل شدی تا یک طبق گوهر زیان کردی

بتا بس سادیی کاو را امین خودگمان کردی

سیاهی خانه کن را اختیار انجمن دادی

غرابی راهزن را رهنمای کاروان کردی