سیاهی خانه کن را اختیار انجمن دادی

ازو غافل شدی تا یک طبق گوهر زیان کردی

کس از هندو شود ایمن که بسپارد بدو گوهر

بتا بس سادیی کاو را امین خودگمان کردی

غرابی راهزن را رهنمای کاروان کردی

نه این زلفت همان هندو که دل دزدیدی از هرسو

کجا دیدی امانت زو که او را پاسبان کردی