کجا دیدی امانت زو که او را پاسبان کردی

سیاهی خانه کن را اختیار انجمن دادی

غرابی راهزن را رهنمای کاروان کردی

نه این زلفت همان هندو که دل دزدیدی از هرسو

نه این زلفت همان رهزن که می زد راه مرد و زن

چه موجب شدکه او را خازن گنج روان کردی

نه این زلفت همان زنگی کش از رومست دلتنگی