نه این زلفت همان هندو که دل دزدیدی از هرسو

بتا بس سادیی کاو را امین خودگمان کردی

سیاهی خانه کن را اختیار انجمن دادی

غرابی راهزن را رهنمای کاروان کردی

کجا دیدی امانت زو که او را پاسبان کردی

نه این زلفت همان رهزن که می زد راه مرد و زن

چه موجب شدکه او را خازن گنج روان کردی