که چون از بوی جان پرور جهان را بوستان کردی

نه طاووسی چرا بر ساحت جنت قدم سودی

نه شیطانی چرا بر روضه رضو ان مکان کردی

تو خود یک مشت مو افزون نیی ای زلف حیرانم

همانا نافه چینی نهفتی زیر هر چینی

و یا آهوی تاتاری به هر تاری نهان کردی

ز مویی اینچنین بویی مرا بالله شگفت آید