چونان که آسمان از ماه و مشتری

با جسم و چشم خصم با قهر تو کند

هم موی ناچخی هم مژه خنجری

ای مفتخر زمین از روی و رای تو

اخیار کاینات خارند و تو گلی

ابرار ممکنات برگند و تو بری

طبعت ز فرط جود ناکرده هیچ فرق