ابرار ممکنات برگند و تو بری

ای مفتخر زمین از روی و رای تو

چونان که آسمان از ماه و مشتری

اخیار کاینات خارند و تو گلی

طبعت ز فرط جود ناکرده هیچ فرق

خاک سیاه را از زر جعفری

با تو اگر حسود دعوی کند چه سود