القاکنی ز دل اصغاکنی به سمع

اما به شرط آنک ز انصاف نگذری

تو در لباس خود گویی ز من سخن

پس تو ز لعل خویش همچون سکندری

بستانی آشکار در خفیه بسپری

طرزی دگر شنو تا گویمت عیان

از سلک شعر نه از راه ساحری