اما به شرط آنک ز انصاف نگذری

به هر عمل خدای دادت به دهر جای

تا خود به یاد گنج ویرانه بسپری

یک نکته گویمت از بنده گوش دار

تو در لباس خود گویی ز من سخن

پس تو ز لعل خویش همچون سکندری

القاکنی ز دل اصغاکنی به سمع