تو در لباس خود گویی ز من سخن

تا خود به یاد گنج ویرانه بسپری

یک نکته گویمت از بنده گوش دار

اما به شرط آنک ز انصاف نگذری

پس تو ز لعل خویش همچون سکندری

القاکنی ز دل اصغاکنی به سمع

بستانی آشکار در خفیه بسپری