تا خود به یاد گنج ویرانه بسپری

صفری بود جهان لیکن ترا در آن

بفزاید از عمل آیین سروری

به هر عمل خدای دادت به دهر جای

یک نکته گویمت از بنده گوش دار

اما به شرط آنک ز انصاف نگذری

تو در لباس خود گویی ز من سخن