صفری بود جهان لیکن ترا در آن

اوکم بها خزف تو پاک گوهری

صفرست اگرچه هیچ لیکن ز رسم او

افزون شود عدد هرگه که بشمری

بفزاید از عمل آیین سروری

به هر عمل خدای دادت به دهر جای

تا خود به یاد گنج ویرانه بسپری