اوکم بها خزف تو پاک گوهری

با تو اگر حسود دعوی کند چه سود

بی شعله کی کند انگشت اخگری

زادی گر از جهان خود برتری از آن

صفرست اگرچه هیچ لیکن ز رسم او

افزون شود عدد هرگه که بشمری

صفری بود جهان لیکن ترا در آن