صفرست اگرچه هیچ لیکن ز رسم او

بی شعله کی کند انگشت اخگری

زادی گر از جهان خود برتری از آن

اوکم بها خزف تو پاک گوهری

افزون شود عدد هرگه که بشمری

صفری بود جهان لیکن ترا در آن

بفزاید از عمل آیین سروری