بسته دو دست جاودان داده به چرخ چنبری

دوش درآمد از درم آن مه برج دلبری

سود بر آسمان سرم از در ذره پروری

از دوکمندگیسوان وز دوکمان ابروان

گر به دو زلفکان او شاه طغان نظرکند

همچو کبوتران زند بر در او کبوتری

سینه صاف چون سمن عارض تر چو یاسمن