سینه صاف چون سمن عارض تر چو یاسمن

بسته دو دست جاودان داده به چرخ چنبری

گر به دو زلفکان او شاه طغان نظرکند

همچو کبوتران زند بر در او کبوتری

مقصد شیخ و برهمن رشک بتان آزری

ماه فلک ز روی او خاک نشین کوی او

سنگ سیه ز موی او جسته رواج عنبری