همچو کبوتران زند بر در او کبوتری

از دوکمندگیسوان وز دوکمان ابروان

بسته دو دست جاودان داده به چرخ چنبری

گر به دو زلفکان او شاه طغان نظرکند

سینه صاف چون سمن عارض تر چو یاسمن

مقصد شیخ و برهمن رشک بتان آزری

ماه فلک ز روی او خاک نشین کوی او