شد آمد وهم را مشکل شدست از تنگ میدانی

تو پنداری که از نسل عصای موسیند آنان

که دفع سحر را ظاهرکنند اشکال ثعبانی

اسان قورخانه او بود چندان که در دنیا

الا شاه ملک طینت که می بتوانی از قدرت

دوگیتی را بدین وسعت به یک ارزن بگنجانی

هرآن دهقان که جوکارد اگر جودت بهاد آرد