سروی نه گلی نه ملکی نه قمری نه

تا حسن تو باقیست درین عالم فانی

امروز تویی دشمن مردم به حقیقت

کاشوب تن و شور دل و آفت جانی

آنقدر نکویی که ندانم به چه مانی

مسکین دلم از یاد تو بیرون نرود هیچ

کاش این دل سودازده از من بستانی