آنقدر نکویی که ندانم به چه مانی

امروز تویی دشمن مردم به حقیقت

کاشوب تن و شور دل و آفت جانی

سروی نه گلی نه ملکی نه قمری نه

مسکین دلم از یاد تو بیرون نرود هیچ

کاش این دل سودازده از من بستانی

گر غایبی از من چه شکایت کنم از تو