گر غایبی از من چه شکایت کنم از تو

آنقدر نکویی که ندانم به چه مانی

مسکین دلم از یاد تو بیرون نرود هیچ

کاش این دل سودازده از من بستانی

تو مردمک چشم از آنروی نهانی

یاد آیدت آن روز که گفتم به تو در باغ

بنشین برگل کاتش بلبل بنشانی