تو مردمک چشم از آنروی نهانی

مسکین دلم از یاد تو بیرون نرود هیچ

کاش این دل سودازده از من بستانی

گر غایبی از من چه شکایت کنم از تو

یاد آیدت آن روز که گفتم به تو در باغ

بنشین برگل کاتش بلبل بنشانی

گفتی که من و باغ کدامیم نکوتر