کز فخر تو بر پیکر آفاق نشانی

هرچند به یک شبر میانست ترا جای

از جاه بر از حوصله کون و مکانی

گیتی مگر از حق ز پی فخر نشان خواست

مختار همه خلقی و مجبور سخایی

منشار سر خصمی و منشور امانی

بستان امل را به سخا ابر بهاری