گیتی مگر از حق ز پی فخر نشان خواست

محصور زمین استی و سالار زمانی

هرچند به یک شبر میانست ترا جای

از جاه بر از حوصله کون و مکانی

کز فخر تو بر پیکر آفاق نشانی

مختار همه خلقی و مجبور سخایی

منشار سر خصمی و منشور امانی