جز راستی از تیر ندیدی به چه تقصیر

زیراکه به عهد توکند گرگ شبانی

میدان شود ار خنگ ترا عرصه هستی

در یک نفسش طی کند از گرم عنانی

چون کج روشانش ز بر خویش برانی

نی نی به سوی کج رو شانش بفرستی

تا راستی کیش تو بینند عیانی