نی نی به سوی کج رو شانش بفرستی

در یک نفسش طی کند از گرم عنانی

جز راستی از تیر ندیدی به چه تقصیر

چون کج روشانش ز بر خویش برانی

تا راستی کیش تو بینند عیانی

از دیدن تو خصم شود زرد مگر تو

اندر دل او موجب درد یرقانی