کنون از فکر چون نرگس همه چشمم ز حیرانی

بهل تا دفتر دانش به خون دل فروشویم

که من امروز دانستم که دانایست نادانی

چو سوسن پیش ازین از ذکر سر تا پا زبان بودم

چه پوشم جامه یی در تن که گه درم گهی دوزم

من آخر آفتابم خوشترم در وقت عریانی

من ار عورم ولی عوران محنت را دهم جامه