حیات روح و امن دل من اندر نیستی دیدم

که بیژن را برون آرد ز چه گرد سجستانی

تنم چون حلقه در شد دو تو از غم به نومیدی

که وقتی خواجه از رحمت نماید حلقه جنبانی

بمیرم کاش این هستی به هستی باد ارزانی

اگر پیرایه هستی نبودی ذات پیغمبر

به یک ارزن نیرزیدی جهان باقی و فانی