زهی پیغمبری کز محکمی احکام شرع او

مرآن حلقه هستی به فرش از عرش رحمانی

نه خود را برد همره بلکه بیخود رفت و بازآمد

که در مقصوره وحدت نگنجد اول و ثانی

به کاخ آسمان ماند که ننهد رو به ویرانی

ولی نا رفته از دنیا خلل افتاد در دینش

که قومی سخت دل کردند عزم سست پیمانی