مرآن حلقه هستی به فرش از عرش رحمانی

همه نوری همه زوری به جانت هرچه می بینم

بدان خیبرگثبا دست یداللهی همی مانی

هنوز آن حلقه در بود در جنبش که بازآمد

نه خود را برد همره بلکه بیخود رفت و بازآمد

که در مقصوره وحدت نگنجد اول و ثانی

زهی پیغمبری کز محکمی احکام شرع او