هنوز آن حلقه در بود در جنبش که بازآمد

بگفت ای پنجه شهباز دست آموز یزدانی

همه نوری همه زوری به جانت هرچه می بینم

بدان خیبرگثبا دست یداللهی همی مانی

مرآن حلقه هستی به فرش از عرش رحمانی

نه خود را برد همره بلکه بیخود رفت و بازآمد

که در مقصوره وحدت نگنجد اول و ثانی